Park Miejski w Głubczycach to zabytkowa zieleń miejska ciągnąca się wzdłuż rzeki Psiny w południowej części miasta. Niemal 190-letnia historia tego miejsca zaczęła się od dość prozaicznego pomysłu – osuszenia bagien i likwidacji drugiego koryta rzeczki. Dziś to przestrzeń, która łączy historyczne pomniki z nowoczesnymi atrakcjami rekreacyjnymi.

Spacer alejkami parku to trochę jak przeglądanie księgi historii Śląska Opolskiego, tylko bez muzealnej nudy.

Historia parku – od bagien do miejskiego salonu

W 1837 roku radny miejski i lekarz Joseph Lauffer wpadł na pomysł, żeby zamiast rozlewisk i moczarów stworzyć w mieście porządny park. Osuszono bagna, zasypano zbędne koryto Psiny i zaczęto sadzić drzewa. Wschodni fragment parku, od okolic poczty aż po fontannę ze zwierzętami, to najstarsza część – właśnie tutaj wszystko się zaczęło.

Najciekawszy kawałek powstał po 1844 roku, gdy zasypano drugie koryto rzeki między ulicą Parkową a Cyną. To właśnie tam skupiają się najważniejsze zabytki.

W 1852 roku postawiono pomnik założyciela – dr. Josefa Lauffra. Wygląda jak ścięty obelisk na czworokątnym cokole, projekt wykonał rzeźbiarz Menzel z Nysy. Czterdzieści lat później, w 1895 roku, ogrodzono go, co nadało mu dodatkowej powagi. Park przetrwał II wojnę światową, choć nie bez strat – podobnie jak całe miasto został częściowo zniszczony. Po wojnie stopniowo wracał do życia.

W 1882 roku w parku stanęła Kolumna Zwycięstwa upamiętniająca pruskie triumfy w wojnach z lat 1864, 1866 i 1870-71. Po wojnie zastąpił ją pomnik żołnierza radzieckiego – historia tego miejsca zapisana w kamieniu.

Co zobaczysz w parku – zabytki i atrakcje

Spacerując po parku, trudno przejść obojętnie obok fontanny z kamiennymi zwierzętami z lat 1911-1912. Ufundował ją miastu Eduard Beyer, właściciel lokalnego browaru – widać, że piwowarstwo w Głubczycach szło w parze z dbałością o przestrzeń publiczną.

Drugi pomnik-fontanna to „Filozof z Lasu” (Philo von Walde), poświęcony Johannesowi Reineltowi, śląskiemu poecie gwarowemu urodzonemu w pobliskich Gołuszowicach. Żył w latach 1858-1906, a jego pomnik powstał już po śmierci, w latach 1922-1923. Wykonano go ze śląskiego marmuru i granitu, projekt stworzył Josef Obeth z Jesenika. To jedno z ulubionych miejsc spotkań mieszkańców.

Dzisiejszy drzewostan to głównie lipy, klony, buki czerwone, jawory, brzozy i akacje. Niektóre z tych drzew pamiętają jeszcze przedwojenną epokę.

Rewitalizacja – park w nowej odsłonie

Jeszcze kilkanaście lat temu park wymagał gruntownego remontu. Alejki się kruszyły, infrastruktura kulała. Gmina przeprowadziła kompleksową rewitalizację i efekty widać gołym okiem.

Nowe asfaltowe alejki zamieniły stare, popękane ścieżki. Pojawiły się toalety – pozornie drobiazg, ale w praktyce zmienia komfort wizyty. Całkowicie nowy plac zabaw przyciąga rodziny z dziećmi. Dla aktywnych przygotowano dwie siłownie zewnętrzne i plac do street workoutu – można tu trenować bez karnetów i opłat.

Wieczorami park zmienia charakter. Oświetlenie z iluminacjami małej architektury, rzeźb i fontann tworzy klimat, który zachęca do wieczornych spacerów. Zagospodarowano też Staw Łabędzi i wytyczono alejkę prowadzącą do „Świątyni dumania” – romantycznej altany idealnej na chwilę wytchnienia.

W parku działa tężnia solankowa dostępna przez całą dobę. To nie tylko atrakcja zdrowotna, ale też ciekawy sposób na spędzenie wolnego czasu – powietrze nasycone solanką działa kojąco na drogi oddechowe.

Park Miejski w Głubczycach – dla kogo?

To miejsce bez ograniczeń wiekowych. Rodziny z dziećmi znajdą tu plac zabaw i bezpieczne alejki do spacerów z wózkiem. Seniorzy docenią ławeczki i spokojną atmosferę. Młodzież korzysta z siłowni zewnętrznych i street workoutu.

Miłośnicy historii będą zadowoleni z pomników i fontann – każdy z nich ma swoją opowieść. Biegacze i rowerzyści mają do dyspozycji rozległe alejki, które sprzyjają treningom na świeżym powietrzu. Można tu też po prostu przyjść z kocem, rozłożyć się na polanie i poczytać książkę.

Park działa przez cały rok. Wiosną budzi się do życia wraz z pierwszymi pąkami, latem zapewnia cień pod koronami drzew, jesienią zachwyca kolorami liści, a zimą pokryty śniegiem nabiera bajkowego charakteru.

Praktyczne informacje – jak dotrzeć i co warto wiedzieć

Park Miejski rozciąga się w południowej części Głubczyc wzdłuż lewego brzegu Psiny. Główne wejście znajduje się przy ulicy Parkowej. Dojazd samochodem nie sprawia problemów – miasto jest niewielkie, więc łatwo trafić. Można zaparkować w okolicy i przejść się kilka minut pieszo.

Wstęp do parku jest bezpłatny i dostępny o każdej porze dnia i nocy. Tężnia solankowa również działa 24 godziny na dobę, więc można z niej skorzystać nawet późnym wieczorem lub wczesnym rankiem.

Na spacer warto zarezerwować minimum godzinę, choć można tu spokojnie spędzić całe popołudnie. Jeśli planujesz piknik, zabierz koc i przekąski – polanek nie brakuje. Toalety są na miejscu, co ułatwia dłuższe wizyty z dziećmi.

Głubczyce leżą w południowej części województwa opolskiego, przy granicy z Czechami. Z Opola to około 70 kilometrów, z Wrocławia niecałe 100. Jeśli zwiedzasz region, park można połączyć z wizytą w centrum miasta – niedaleko znajdują się fragmenty obwarowań miejskich, ratusz z muzeum i zabytkowy dworzec kolejowy.

Park Miejski w Głubczycach zakwalifikował się do wojewódzkiego konkursu na Najlepszą Przestrzeń Publiczną Województwa Opolskiego – dowód na to, że rewitalizacja naprawdę się udała.

Dodatkowe atrakcje w okolicy

Skoro już jesteś w Głubczycach, warto zajrzeć do Powiatowego Muzeum Ziemi Głubczyckiej mieszczącego się w ratuszu. Zbiory etnograficzne i historyczne pokazują, jak wyglądało życie w tym regionie na przestrzeni wieków.

Niedaleko parku stoi gotycki kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i zespół klasztoru franciszkanów – obydwa warte krótkiego zwiedzania. Jeśli masz więcej czasu, wybierz się na Aleję Lipową – najdłuższą aleję lipową w Europie, ciągnącą się na 5,5 kilometra. To pomnik przyrody i idealne miejsce na rowerową wycieczkę.

Park Miejski w Głubczycach to przykład udanej rewitalizacji zabytkowej zieleni. Połączenie historycznych pomników z nowoczesnymi udogodnieniami sprawia, że każdy znajdzie tu coś dla siebie. Bez sztucznego entuzjazmu – to po prostu dobrze zagospodarowana przestrzeń, w której warto spędzić popołudnie.